Re: طی الارض چیست؟

#3069
مهرداد
مشارکت کننده

دوست گرامی بنظرم شما تصوف با عرفان رو اشتباه گرفتید . عرفان یعنی شناخت خداوند و راه رسیدن به این شناخت عمل به دین و سیر و سلوک در چهار چوب اصول دین می باشد و هدف نهایی عرفان رسیدن به مقام بندگی خداوند است .
مقصود ما از عرفان، «معرفت الله»، توحید الهی، لقاء الله و رضوان الله است و عارف، کسی است که به معرفتِ توحیدی در عالی ترین سطح و ساحت ممکن و اخلاق، مَنِش و گرایش های «الهی» در برترین و والاترین مرتبة وجودی رسیده است. عرفان، یعنی تخلّق به اخلاق الهی، تشبّه به باری تعالی و «خداخُو» شدن.
یکی از اصول مهم عرفان نظری و رها ورد عمیق سیر و سلوک یا «عرفان عملی»، معرفت به خدا است که اساس و مغز عرفان اسلامی است. قرآن کریم، ضمن به رسمیت شناختن راه های عقلی و تجربی شناخت خدا، راه قلبی، شهودی و باطنی «عرفان به خدا» را نیز از حیث معرفت شناختی پذیرفته و آن را عمیق ترین و صائب و صادق ترین راه معرفت الله می داند. از آیه «سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی الآفَاقِ وَفِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ»24 و «أَوَلَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ * أَلا إِنَّهُمْ فِی مِرْیَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطٌ»25 سه راه، قابل استفاده است که عبارتند از: الف. راه افاقی که به معرفت حصولی خدا می انجامد؛
ب. راه انفسی که اگر از طریق معمول و شناخت مفهومی و عقلی – علمی باشد، همان راه آفاقی است و اگر از راه شهودی و باطنی باشد، به معرفت شهودی خدا می انجامد؛
ج. راه معرفت خدا به خدا که از «علی کل شیء شهید» و «بکل شیء محیط» قابل استفاده است.
به تعبیر امام صادق علیه السلام:
لایدرک مخلوق شیئاً الا با لله و لاتدرک معرفة ا لله الا با لله27؛ هیچ آفریده ای چیزی را درک نمی کند مگر به واسطة خدا و معرفت خدا را درک نمی کند، مگر به واسطة خدا. یا اعرفوا الله بالله28؛ خدا را به واسطة خدا بشناسید. و به تعبیر حضرت علی علیه السلام: یا من دل علی ذاته بذاته29؛ ای که به وسیلة ذاتش، بر ذاتش دلالت کرده است. و به تعبیر امام زین العابدین: بک عرفتک، و انت دللتنی علیک و دعوتنی الیک و لولا انت لم ادرما انت؛30 به واسطه وجودت، تو را شناختم و تو مرا بر خودت دلالت کردی و به سویت فرا خواندی و اگر تو نبودی نمی دانستم، تو چیستی؟
چنین راهی، نزدیک ترین راه، عمیق ترین راه و امن ترین راه برای رسیدن به «هدف» یعنی معرفت خدا است31 و چنین معرفتی به خدا است که آیات « هُوَ الأوَّلُ وَالآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ »32 و « وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَیْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ »33 را قابل فهم و تجربه یا درک و دریافت می نماید. و انسان هایی که از حیث معرفتی – معنویتی صاحب نظر و صاحب بصر یا صاحبدل شده اند به تعبیر قرآن مصداق: « إِنَّ فِی ذَلِکَ لَذِکْرَی لِمَنْ کَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَی السَّمْعَ وَهُوَ شَهِیدٌ »34 خواهند شد و دارای عرفان به خدا از طریق خدا، لکن بر محور شهود.
دوست گرامی دین اسلام کاملترین دینه ، پس آموزه های این دین رو با ادیان ایران و هند و فلسفه نوافلاطونی یکی نکنید .
در پناه حق