قانون علت و معلول ( دانه و میوه )

#3052
arshia
مدیر

علت هر چه باشد، معلولش نیز همانگونه خواهد شد. دانه هر چه باشد میوه اش همان خواهد شد و عمل هر چه باشد نتیجه ای مشابه خواهد داشت.
کشاورزی در یک زمین واحد دو دانه کاشت: یکی دانه ی نیشکر، و دیگری دانه ی نیم (neem) که درختی گرم سیری و بسیار تلخ است.
دو دانه در یک زمین واحد، آبی یکسان، نوری یکسان، و هوایی یکسان دریافت داشتند; طبیعت هر دو را یکسان پرورش میداد. طبیعت هر دو را یکسان پرورش میداد. دو نهال سر براوردند و شروع به رشد کردند. برای درخت نیم چه اتفاقی افتاد؟
این درخت تمامی الیافش را از تلخی انباشت، در حالی که نیشکر همه رشته های الیافش را با شیرینی انباشت.
چرا طبیعت ویا اگر ترجیح میدهی خدا، نسبت به یکی چنین مهربان است و نسبت به دیگری چنین ستمکار؟!
نه نه. طبیعت نه مهربان است و نه ستمکار. طبیعت بر اساس قوانینی ثابت کار میکند. طبیعت فقط کمک میکند که خصوصیت دانه آشکار شود. تمامی این پروردن صرفا دانه را یاری میکند تا خصوصیت نهفته در خود را آشکار کند. دانه نیشکر خصوصیت شیرینی را داراست. پس گیاه آن چیزی ندارد بجر شیرینی. دانه درخت نیم خصوصیت تلخی را داراست: پس درخت آن نیز چیزی ندارد جز تلخی. دانه هر چه باشد میوه اش آن گونه است.
آن کشاورز به کنار درخت نیم رفت، سه بار تعظیم کرد، 108 بار طواف کرد و بعد گل ، عود، شمع، میوه و شیرینی به آن تقدیم کرد و سپس شروع به دعا کرد: " ای خدای درخت نیم خواهش میکنم به من انبه ی شیرین عطا کن، من انبه ی شیرین میخواهم"! بیچاره خدای درخت نیم! او نمیتواند انبه بدهد، قدرت چنین کاری را ندارد. اگر کسی انبه ی شیرین میخواهد مجبور است دانه ی درخت انبه بکارد.
آنوقت مجبور نیست گریه کند و از هر کس کمک بخواهد. میوه ای که بدست میاورد چیزی جز انبه ی شیرین نیست!
دانه هر چه باشد، میوه ی خود را خواهد داشت.
مشکل و جهل ما آن است که موقع کاشت دانه، به نوع آن بی توجهیم. دائما دانه های درخت نیم میکاریم، اما وقتی زمان برداشت میوه میرسد یکباره آگاه میشویم و انبه ی شیرین میخواهیم! پس مشغول گریه و دعا و امید داشتتن برای انبه میشویم، اما این کارها ثمری ندارد.