اعتدال در خوردن

#2941
arsham
مشارکت کننده

به شعله‌های آتشی که از سوختن توده ای چوب ایجاد شده، با دقت نگاه کنید و همچنین به چوب‌هایی که در حال سوختن هستند، دقیق خیره شوید. آن گاه از خود بپرسید که آیا گرمای بدن و شور و انرژی زندگی که در نهاد ما وجود دارد، می‌تواند شباهتی با این آتش گداخته داشته باشد؟
می‌دانیم که آتش به هوا نیاز دارد و ما نیز ار طریق تنفس هوا را به درون بدن یا آتش فروزان حیات می‌بریم. آتش در حال اشتعال، به چوب یا یک ماده سوختنی، نیاز دارد تا پایدار بماند، ما نیز مواد سوختنی یا غذایی را که می‌خوریم، از طریق دستگاه گوارش و جریان خون به درون سلول‌های بدن یا کوره ی مشتعل زندگی می‌بریم، تا حیات برقرار بماند.
میزان هیزم آتشی را که افروخته اید به طور ناگهانی چند برابر کنید، چه اتفاقی می‌افتد؟ شعله‌های افراشته آتش، به یکباره فروکش می‌کند و آتش خاموش می‌شود و دود می‌کند، به اصطلاح خفه می‌شود. وقتی پرخوری می‌کنیم، غذا یا سوختی نامتناسب با میزان هوای تنفس، وارد کوره ی زندگی می‌کنیم در نتیجه کوره یا قوه ی هاضمه و دمای بدن به سردی می‌گراید و دچار اختلال می‌شود.
وقتی میزان هیزم یا مواد سوختی را ناگهان کم کنیم، عکس این روند به شکل دیگری کارکرد دستگاه گوارش و این کوره را مختل می‌کند. این حالت همان گرسنگی سلولی است که خاموشی و سردی جایگزین حرارت و اشتعال زندگی می‌شود.
گاهی این تمرین الهام بخش را در طبیعت با مشتعل کردن مقداری چوب انجام دهید و با دقت و ظرافت، قطعات دیگر چوب را به نیت برانگیختگی و دوام آتش، به آن اضافه کنید و این گونه اعتدال در تغذیه را از طبیعت آتش الهام بگیرید.