تعریف مکاشفه و مشاهده

#1662
مهرداد
مشارکت کننده

حالتی است بین خواب و بیداری – نه آن که فقط قبل از خوابیدن باشد- و شخصی که مکاشفه برایش اتفاق می افتد چیزهایی را میبیند که مربوط به حواس ظاهری نیستند؛ بلکه به ادراکات روحی و معنوی اوبرمی گردند.
همان گونه که انسان وقتی خوابی می بیند، این دیدن وشنیدن در خواب، با چشم و گوش ظاهری نیست. فرقی که مکاشفه با خواب دارد این است که، شخص خواب، حواس ظاهری اش چیزی را درک نمی کنند؛ اما در مکاشفه،ضمن این که روح مشغول درک حقایق است، در همان زمان گوش ظاهری، صداها یا طراف را هم می شنود.
حال اگر روح با قدرت و تمرکز بیشتری عمل کند و در هنگام ادراک مطالب، چشم انسان نیز باز باشد این حالت را مشاهده می نامند.
این حالات غالباً نشان دهنده آن است که، شخص نسبت به چیزی که در مکاشفه یا مشاهده دیده است علاقه زیادی دارد و به خاطر انقطاع از دیگران و اطراف خود، چنین حالتی را به طور موقت یا دائم بدست آورده است.